Pokrycie przez sprawcę wypadku drogowego kosztów nabycia samochodu inwalidzkiego dla poszkodowanego

Problem pokrycia przez sprawcę kosztów nabycia samochodu inwalidzkiego dla poszkodowanego wskutek wypadku drogowego jest niezwykle istotny w szczególności dla charakterystyki praw osób pokrzywdzonych w w/w zdarzeniach. Bardzo często poszkodowani nie mają wiedzy odnośnie uprawnień, które im przysługują względem osób, które swym zachowaniem spowodowały znaczne pogorszenie ich stanu zdrowia, a nawet kalectwo. W związku z powyższym, celem niniejszego artykułu będzie szersze omówienie przedmiotowego problemu.

Zwrot kosztów nabycia samochodu inwalidzkiego przez sprawcę wypadku drogowego stanowi jedną z form wypełnienia obowiązku odszkodowawczego określonego w art. 444 § 1 Kodeksu cywilnego, wedle którego w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu”.

Dochodząc zwrotu kosztów nabycia pojazdu inwalidzkiego od sprawcy wypadku drogowego osoba, która została poszkodowana niniejszym zdarzeniem musi wykazać zaistnienie dwóch przesłanek:

  1. elementu niezbędności pojazdu w procesie dalszego leczenia, rehabilitacji bądź egzystencji związanej z powstałym kalectwem;

(przykładowo: pokrzywdzony, który w związku z wypadkiem drogowym stracił kończynę górną udowadnia, iż rehabilitacja jest przeprowadzona w odległości 50 kilometrów od jego miejsca zamieszkania, a nie ma możliwości dojazdu do lekarza rehabilitanta środkami komunikacji miejskiej, ani nie ma realnej szansy na przeprowadzenie rehabilitacji w miejscu położonym bliżej jego miejsca zamieszkania)

  1. związku przyczynowo – skutkowego polegającego na udowodnieniu relacji zachodzącej pomiędzy zakupem pojazdu a możliwością kontynuowania pracy zarobkowej lub prowadzenia działalności gospodarczej.

(w ramach przykładu: miejsce wykonywania działalności gospodarczej prowadzonej przez pokrzywdzonego, który w związku z wypadkiem drogowym utracił kończynę górną znajduje się w odległości 100 kilometrów od miejsca jego zamieszkania, poszkodowany nie ma możliwości dojazdu do miejsca wykonywania działalności gospodarczej komunikacją miejską, zaś prowadzi niniejszą działalność w konfiguracji jednoosobowej zatrudniając 15 pracowników – co prowadzi do wniosku, iż w sytuacji, w której nie mógłby byłby obecny w miejscu wykonywania niniejszej działalności, byłby wówczas zmuszony zaprzestać jej dalszej kontynuacji)

Obowiązek zwrotu kosztów zakupu pojazdu inwalidzkiego przez sprawcę wypadku drogowego na rzecz osoby poszkodowanej był przedmiotem rozważań m.in. Sądu Najwyższego. Zgodnie z wyrokiem z dnia 14 maja 1997 roku w sprawie o sygn. akt II UKN 113/97: obowiązek odszkodowawczy z art. 444 § 1 zdanie 1 KC obejmuje zwrot kosztów nabycia samochodu inwalidzkiego niezbędnego dla leczenia i prowadzenia działalności gospodarczej pracownika poszkodowanego wskutek wypadku przy pracy”. Sąd Najwyższy jednoznacznie stwierdził, iż art. 444 § 1 Kodeksu cywilnego określa zasadę pełnej rekompensaty szkody wyrządzonej wskutek popełnienia czynu zabronionego, w tym spowodowania wypadku drogowego. Owa rekompensata obejmuje swym zakresem wszelkie wynikłe z powodu uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia koszty. Zdanie drugie art. 444 § 1 Kodeksu cywilnego: „na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu” nie wyczerpuje katalogu form i sposobów wyrównania szkody powstałej w wyniku wypadku drogowego.

Nie sposób nie wspomnieć, iż w wyroku z dnia 27 listopada 1981 roku w sprawie o sygn. akt IV CR 322/81, Sąd Najwyższy zaznaczył jednak, że „koszty naprawienia szkody wyrządzonej poszkodowanemu utratą zdolności samodzielnego poruszania się (art. 444 par. 1 zd. 1 KC) nie obejmują zakupu samochodu dla osoby opiekującej się poszkodowanym w celu przewożenia go”. Oznacza to, iż osobie podejmującej się opieki nad poszkodowanym wskutek wypadku drogowego nie przysługuje zwrot kosztów związanych z nabyciem przez nią pojazdu w celu transportu osoby pokrzywdzonej.

Reasumując, pragnę wskazać, iż zgodnie z art. 444 § 1 Kodeksu cywilnego, poszkodowany wskutek wypadku drogowego ma prawo do wystąpienia o zwrot kosztów nabycia samochodu inwalidzkiego od sprawcy w/w zdarzenia. Jednocześnie, pokrzywdzony jest zobowiązany do wykazania dwóch przesłanek: elementu niezbędności pojazdu w procesie dalszego leczenia, rehabilitacji bądź egzystencji związanej z powstałym kalectwem oraz związku przyczynowo – skutkowego polegającego na udowodnieniu relacji zachodzącej pomiędzy zakupem pojazdu a możliwością kontynuowania pracy zarobkowej lub prowadzenia działalności gospodarczej. Warto zaznaczyć, iż niniejsze prawo do żądania przedmiotowego zwrotu nie przysługuje natomiast osobie podejmującej się opieki nad poszkodowanym wskutek wypadku drogowego.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Edyta Gorczyńska

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. + 48 22 629 00 36

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • Poleć
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • LinkedIn
  • RSS
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły, Odszkodowanie i zadośćuczynienie dla osoby poszkodowanej w wypadku drogowym. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *