Roszczenie o zwrot utraconych zarobków

Niniejszy artykuł poświęcony został problematyce roszczeń o utracone zarobki, uzyskiwane w związku z wykonywaniem pracy na podstawie umowy o pracę bądź prowadzeniem własnej działalności gospodarczej.

Przedmiotowe uprawnienie przysługuje poszkodowanemu, który wskutek wypadku utracił dochody, jakie uzyskałby gdyby szkoda nie została mu wyrządzona.

Podstawą dochodzenia od sprawcy szkody roszczenia o utracone zarobki jest art. 361 § 2 k.c. zgodnie z którym: „(…) naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby szkody mu nie wyrządzono„.

W tym miejscu wskazać należy, iż uprawnienie do zwrotu utraconych zarobków odnosi się do sytuacji, gdy utrata źródła zarobkowania w związku z wypadkiem trwała krótki okres (np. tydzień, miesiąc). W przypadku długich okresów w grę będą wchodzić roszczenia rentowe, w tym renta uzupełniająca (bliżej na ten temat w artykule: Renta uzupełniająca z tytułu niezdolności do pracy).

Istotną kwestią w kontekście omawianej problematyki jest sposób oszacowania i wykazania utraconych zarobków czy dochodów przez osobę poszkodowaną.

W przypadku osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę wykazanie utraconych zarobków będzie stosunkowo łatwe, bowiem stanowić one będą różnicę między wynagrodzeniem uzyskiwanym przed oraz po wypadku. Przykładowo, osoba poszkodowana przebywająca na zwolnieniu lekarskim otrzymuje od pracodawcy wynagrodzenie stanowiące 80% swojego poprzedniego wynagrodzenia, a po upływie 33 dni po wypadku zasiłek chorobowy z ZUS o takiej samej wysokości. Różnica w zarobkach będzie zatem wynosić 20% wynagrodzenia i do zwrotu takiej właśnie kwoty zobowiązany będzie wobec poszkodowanego sprawca szkody.

Dla potwierdzenia rzeczywistej wartości utraconych zarobków, uprawniony powinien przedstawić stosowną dokumentację, np. zaświadczenie od pracodawcy o dochodach uzyskiwanych przed oraz po wypadku.

Wykazanie wartości utraconych dochodów nastręcza większych problemów w przypadku poszkodowanych prowadzących własną działalność gospodarczą.

W takich sytuacjach należy dokonać porównania dochodów przed i po wypadku w oparciu o zestawienie przychodów i wydatków z okresów przed wypadkiem.

W tym zakresie pomocne będą przykładowo:

  • zeznania podatkowe (PIT-y roczne, deklaracje miesięczne);

  • dokumentacja księgowa;

  • opinia biegłego z zakresu finansów i księgowości;

  • wskaźniki zyskowności branży związanej z prowadzoną przez poszkodowanego działalnością gospodarczą;

Przy oszacowaniu utraconych przez poszkodowanego dochodów uwzględnia się także m.in formę organizacyjno-prawną prowadzonej działalności i związane z nią obowiązki publicznoprawne, (np. podatki), poczynione przez poszkodowanego inwestycje obniżające jego dochody, zmiany koniunktury rynkowej, potencjalne możliwości uzyskiwania wyższych dochodów.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Ewelina Tocka

kontakt: kom. +48 697 053 659 lub tel. +48 22 629 00 36

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • Poleć
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • LinkedIn
  • RSS
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły, Odszkodowanie i zadośćuczynienie dla osoby poszkodowanej w wypadku drogowym. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *